Lesgever en statuut

Wanneer ik mijn aspiraties in het onderwijs verbind met de regels en wetmatigheden waaraan een leerkracht gebonden is, hoop ik het volgende te bekomen in het onderwijs:

Het ideaal
Graag zou ik de vakken niet confessionele zedenleer (NCZ) en geschiedenis gaan geven in een derde graad van het secundair onderwijs. Beide vakken worden door mij gekozen omwille van mijn passie voor die vakken. Leerkacht zijn, biedt de mogelijkheid om bezig te blijven met het domein waarvoor je ooit gekozen hebt te studeren. Als moraalwetenschapper hoop ik bij mijn leerlingen zowel een interesse te wekken voor de ethiek als een inzicht te doen verwerven in de betekenis van het verleden voor het heden. In beide van mijn gekozen vakken zijn deze elementen van belang.
Om dit te kunnen doen is het noodzakelijk om de SLO opleiding af te maken. Dan zal ik voor het vak NCZ een vereis bekwaamheidsbewijs hebben en voor het vak geschiedenis een voldoende geacht bekwaamheidsbewijs. Idealiter geef ik deze vakken full-time, dus 20 lesuur (in een perfecte verdeling zal dit dus 10-10 zijn). Liefst zijn deze uren verdeeld over niet al te veel scholen..

Het sollicitatiegesprek
mijn sollicitatiegesprek, zal ik allereerst mijn best doen om een goede eerste indruk te maken. Dit door verzorgd taalgebruik en door net en fris te verschijnen. Tijdens het gesprek zet ik in op mijn kwaliteiten van vakbekwaamheid en mijn mogelijkheden om een vak gestructureerd en duidelijk over te brengen. Ook mijn geduldigheid is hierin een belangrijke eigenschap. In het gesprek zal ik ook aan bod laten komen dat klasmanagement bij mij niet onmiddellijk een probleem zal vormen. Hierbij kan ik refereren aan mijn hobby's in scouting en huistaakbegeleiding als voorbeelden voor deze kwaliteiten. Verder zal ik duidelijk laten blijken dat ik zeer bereid om verdere vorming te volgen. Leren doen we immers voor het leven.

Toestand van de arbeidsmarkt
Op dit ogenblik is er zeker geen overaanbod van het aantal uren voor een leerkracht NCZ of geschiedenis. Godsdienstleerkrachten daarentegen worden wel overal gezocht. Ook al kan ik in theorie aan de slag als leerkracht godsdienst, ik zal dit waarschijnlijk niet doen. Mijn inziens verdienen leerlingen godsdienst een overtuigde en gemotiveerde leerkracht voor hun vak. Alsook betwijfel ik of ik nadien nog aan de slag zal kunnen als leerkracht NCZ.
Echter de cijfers van de arbeidsmarkt voor de 3e graad in het secundair onderwijs zien er met het jaar beter uit: "Het aantal werkzoekende leerkrachten van het secundair onderwijs 3/4e graad is in het schooljaar 2010-2011 (met uitzondering van maart 2011) elke maand gedaald in vergelijking tot dezelfde maanden van het voorgaande schooljaar." (http://www.ond.vlaanderen.be/wegwijs/agodi/pdf/arbeidsmarkt/Rapport_AGODI_Arbeidsmarktbarometer_Basis_Secundair_2011.pdf). Hoe de arbeidsmarkt eruit zal zien wanneer ik zal afstuderen, zullen we dan wel zien..





De BPT uren
De 'Bijzondere pedagogische Taken'' bieden een mogelijkheid om als leerkracht buiten de gewone lesuren iets extra te bieden. Meewerken aan projecten,  leiden van een klasraad, .. Kortom het ondersteunen van leerling en schoolproject. Volgens mij biedt dit ook de unieke mogelijkheid om je blik te verruimen en nog meer variatie aan je werkleven te brengen. We mogen echter niet blind zijn voor de negatieve gevolgen die dit ook (noodzakelijk?) met zich meebrengt. Deze uren worden immers ergens anders ingeboet. Zoals we in klasse kunnen lezen:
 "Je moet die uren weghalen uit het totale lesurenpakket. Meer BPT-uren is onvermijdelijk synoniem van grotere klassen." (http://www.klasse.be/leraren/13249/bijzondere-pedagogische-taken-uren-voor-extra-werk/).
Een gulden middenweg vinden is dan ook de boodschap.


Het Element
Sir Ken Robinson pleit voor de eliminatie van de valdien hierarchie waarmee hij bedoelt dat het hoger inschatten van de ene richting ten opzichte van een andere verouderd is. Het gaat in tegen fundamentele waarden van diversiteit. Uiteindelijk moeten we allemaal erkennen dat we de verschillende mensen in onze maatschappij nodig hebben. Dus ook de verschillende onderwijsvormen. Neerkijken op een richting blijkt dan ook achterhaald. Ik denk echter dat we gemakkelijk kunnen stellen dat dit echter nog dagelijks gebeurt. Er is dus nog werk aan de winkel. Misschien begint iedereen best bij zichzelf, wanneer we onze basisattitude ten op zichte van de ander veranderen, zal langzaam aan ook de beeldvorming hierrond veranderen.

" Kunst, exacte Wetenschap, sociale Wetenschap, lichamelijke opvoe-
ding, talen en Wiskunde hebben allemaal gelijke en centrale bijdragen te le-
veren aan de educatie van een leerling."( https://docs.google.com/file/d/0B-BmeNXVv4R4MUI5UlVTczluQnc/edit).

Een ander belangrijk punt dat door Sir Ken Robinson naar voren wordt gebracht is dat we vakoverschrijdend zouden moeten gaan werken. De wereld bestaat immers uit een veelheid van domeinene deze overlappen elkaar en vallen niet strikt onder te verdelen.

"Wiskunde is bijvoorbeeld niet gewoon een pakket informatie dat geleerd
moet worden, maar een complex patroon van ideeën, praktische vaardig-
heden en concepten. Het is een discipline - of liever een pakket disciplines." (https://docs.google.com/file/d/0B-BmeNXVv4R4MUI5UlVTczluQnc/edit).

Ook het vak van de moraalwetenschapleert ons dat een zuiver domein enkel in theorie bestaat. De wetenschappen zijn steeds reacties op elkaar. Het is dan ook interessant om deze als volgt te behandelen. 


Een laatste waardevol punt dat ik wil aanhalen is dat Sir Ken Robinson benadrukt dat leren een persoonlijk proces is. "De huidige onderwijsprocessen houden geen rekening met individuele leerstijlen en talenten.." Ik kan hem hier alleen maar in bijvallen. In tijden waarin er hoe langer hoe meer wordt verwacht van een individu in deze gemeenschap, is het belangrijk deze ook als individu te behandelen en iemand zo het best tot ontwikkeling laten komen.

(In mijn carrière wil ik graag zowel aandacht hebben voor de diversiteit van mijn school als de collectiviteit ervan)

Met deze afbeelding sluiten we af,
Tot de volgende blog.