Tijdelijke werkonderbreking.

Ziekteverzuim
We horen het allemaal wel vaker: Leerkrachten hebben erg veel verlof. Daarnaast hebben ze minder strenge regels met betrekking tot het ziekteverlof.
Wanneer we dan de cijfers van het ziekteverzuimrapport bekijken en zien dat het aantal genomen ziektedagen rond het weekend piekt; dan begrijpen we dat sommigen leerkrachten gemakzuchtig noemt.
De cijfers liegen niet stelt men dan.
Wanneer we dan kijken naar de voornaamste redenen om thuis te blijven, zien we dat kwalen als Stress en burn-out erg hoog staan. Dit zijn klassieke kwalen die met verschillende sociale jobs lijken gepaard te gaan. Daarnaast vormen ook stem- en rugklachten een probleem.

Ik denk dat we het vooral onrustwekkend moeten vinden dat zoveel leerkrachten die nood hebben. Wanneer zoveel leerkrachten hun weekends proberen te verlengen, zou men kunnen redeneren dat iedereen die met de leerkrachtenopleiding start gemakzuchtig van aard is en anticipeerd op veel verlof.

Óf

dat er elementen aan de functie zijn die zo'n effect hebben dat er werkverzuim optreedt.

Persoonlijk ben ik niet aan deze opleiding begonnen voor de baaldagen. Ik had er zelf nog nooit bij stil gestaan.
Wel vind ik het onrustwekkend dat in de praktijk de cijfers zijn, zoals ze zijn. Zal ik dit dan ook doen?

Wanneer we ons dus afvragen: "heeft de procedure van kennisgeving van ziekte en het systeem van betaalde ziektedagen zijn invloed op het hoog ziekteverzuim in het onderwijs? denk ik dat we "ja" moeten antwoorden. Het is immers niet moeilijk om een dagje thuis te blijven en het loonverlies is erg beperkt. Ik vind het echter belangrijker om stil te staan bij de reden waarom.

Oudere leerkrachten en pensioen

Oudere leerkrachten lijken het moeilijk te hebben in het onderwijs. Ze kijken op tegen de onderwijsvernieuwingen, vinden de verwachtingen dan ook onduidelijk. Ze hebben last van stress, burn- out, rug- en stemklachten. Tot slot kijken ze erg uit naar hun pensioen. Zo blijkt uit de analyse van Anneke Hudson, beleidsmedewerker bij de stichting Pandora. Ikzelf maakte gelijkaardige bedenkingen als zij in haar analyse op zoek naar oplossingen:
Op voorhand kan duidelijker gemaakt worden wat de verwachtingen zijn. Niet elke school is even sterk in administratieve begeleiding.
De verschillende lichamelijke klachten kunnen meer preventief behandeld worden. Zo zou er (net zoals bij ons nu in de opleiding wordt benadrukt) contact kunnen genomen worden met een logopedist voor eer echte problemen optreden. Ook voor psychologische problemen lijkt het mij aan te raden om van de school uit een psycholoog ter beschikking te stellen.
Naar burn-out toe vind ik het ook aan te raden om oudere leerkrachten (gedeeltelijk) te laten doorstromen naar nieuwe functies. Zo kan hun kennis dienen om nieuwe leerkrachten te ondersteunen. Ik geloof dat nieuwe functies, nieuwe uitdagingen en nieuwe energie kunnen vrijmaken.
Een Burn-out heb je niet van de ene dag op de ander. Preventief werken is ook hier van belang. Voornamelijk door naar onze leerkrachten te luisteren , door te praten en door hen het gevoel te geven er niet alleen voor te staan. Op die manier kunnen we misschien voorkomen dat het zover komt.